امشب (98/3/7)

بنام خدا

رشتم حسابداری هست ... امورمالی بیمارستان هستم ... قرار نبود اینجا بی افتم و قرار بود یه جایی بدتر از اینجا باشم ولی باز خداروشکر اینجا افتادم با همه بدی ها و سختی هایی که هست ولی هنوز میتونست بدتر از این هم بشه که خدا به دادم رسید ... کولرم خرابه سر صدا میکنه ... واسه خیلی چیزا ناشکری کردم ولی باید شکر میکردم که اینجا هستم و میتونست خیلی هزار برابر بدتر از اینی که الان هست باشه ... واقعا خداروشکر ... احساس میکنم باز دوباره افسردگی داره میاد سراقم ... این کامنتو میذارم تو وبم دیگه حوصله تایپ اونجا رو ندارم ... میخوام شنبه یکشنبه دوشنبه رو مرخصی بگیرم و برم شهرم و اینبار که برگشت باید جوری خدا حافظی کنم که شاید هیچ وقت دیگه نبینمشون. چه حس بدی دارم

بامداد(97/12/6)...